تصویر جدید تلسکوپ جیمز وب: هسته سحابی جبار و ستارگان داغ گاز و غبار را نابود می کنند – Zoomit

سحابی شکارچی زادگاه ستارگان جدید است و یکی از مناطق مورد مطالعه در آسمان محسوب می شود. این سحابی در وسط صورت فلکی شکارچی قرار دارد و به قدری بزرگ، نزدیک و درخشان است که با چشم غیر مسلح نیز قابل مشاهده است.

از آنجایی که سحابی چیکارچی در فاصله 1344 سال نوری به ما بسیار نزدیک است، یکی از مهم ترین اجرام برای رصد در آسمان برای درک شکل گیری ستاره ها است. ما از زمان کشف رسمی آن در سال 1610 به این سحابی خیره شده ایم. اما هنوز همه اسرار آن را کشف نکرده ایم. اکنون، قدرتمندترین تلسکوپ فضایی که تاکنون ساخته شده است، نمای جدیدی از قلب سحابی شکارچی ارائه کرده است.

اخترشناسان می گویند تصاویر جدید که توسط دوربین NIRCAM تلسکوپ فضایی جیمز وب به دست آمده است، دقیق ترین و واضح ترین تصاویری است که تاکنون از سحابی شکارچی تا به حال دیده شده است. داده‌های تلسکوپ هنوز در حال تجزیه و تحلیل هستند، اما ما انتظار داریم اطلاعات جدیدی در مورد این بخش جذاب کهکشان به دست آوریم.

قلب سحابی شکارچی از تلسکوپ جیمز وب

تصویر تلسکوپ جیمز وب از قلب سحابی شکارچی.

آلیس پیترزیک اخترفیزیکدان از دانشگاه غرب کانادا می گوید: ما از تصاویر خیره کننده سحابی شکارچی شگفت زده شده ایم. ما این پروژه را در سال 2017 شروع کردیم. در نتیجه، ما بیش از 5 سال منتظر این داده‌ها بودیم.»

مشاهدات جدید به ما این امکان را می دهد که بهتر درک کنیم که چگونه ستارگان پرجرم ابر گاز و غباری را که در آن متولد شده اند تغییر می دهند. این ستارگان جوان پرجرم مقادیر زیادی نور فرابنفش را مستقیماً به ابری که هنوز آنها را احاطه کرده است ساطع می کنند و شکل فیزیکی ابر و همچنین ترکیب شیمیایی آن را تغییر می دهد. این فرآیند چگونه کار می کند و چگونه بر شکل گیری ستارگان و سیارات بیشتر تأثیر می گذارد، هنوز به خوبی درک نشده است.

تشکیل ستاره یک فرآیند بسیار گازدار و غبارآلود است. ستارگان جوان از توده های متراکم در ابرهای گاز و غبار که بر اثر گرانش فرو می ریزند، متولد می شوند، و زمانی که شروع به تجمع مواد از ابر اطراف می کنند، همزمان با چرخش، یک دیسک را تشکیل می دهند. ماهیت این فرآیند دشوار است. زیرا این همه گاز و غبار مانع از خاموش شدن نور برای دیدن آنچه در داخل ابر است می شود.

با این حال، طول موج‌های مادون قرمز بلند، محدوده‌ای که جیمز وب از طریق آن جهان را می‌بیند، می‌تواند در غبار نفوذ کند و دیدن مناطق نامرئی در طول موج‌های کوتاه‌تر مانند طیف مرئی را ممکن کند. در نتیجه، دانشمندان برای استفاده از جیمز وب برای مطالعه شکل‌گیری ستاره‌ها و یادگیری جزئیات جدید در مورد فرآیندی که تا آن زمان به سختی دیده می‌شد، هیجان‌زده شدند.

مقایسه تصویر جیمز و هابل از سحابی شکارچی

مقایسه تصویر نور مرئی هابل از سحابی شکارچی (سمت چپ) با تصویر جیمز وب از همان منطقه (سمت راست) نشان می دهد که این تلسکوپ قدرتمند تا چه حد می تواند آنچه را که در زیر غبار پنهان شده است را آشکار کند.

تصویر جدید بر ساختاری به نام “ستون شکارچی” تمرکز دارد که به صورت مورب از بالا سمت چپ به سمت راست پایین کشیده شده است. نور گروهی از ستارگان جوان به نام خوشه ذوزنقه صحنه را در گوشه سمت راست بالا روشن می کند. این اشعه ماوراء بنفش یونیزه کننده قدرتمند به آرامی از قطب ماهیگیر محو می شود.

فروپاشی ستون فرآیندی است که اخترشناسان آن را بازخورد می نامند. این رویداد زمانی اتفاق می‌افتد که باد یا تشعشعات فیزیکی ستاره‌ای، مواد را با خود می‌برد و از شدت تشکیل ستاره می‌کاهد. آنها همچنین اشکال و ساختارهای پیچیده ای را در ابر مولکولی تولید می کنند. از جمله تاندون ها و سوراخ هایی که هر دو در تصویر جدید ثبت شده اند.

مقالات مرتبط:

دیگر اجرام در تصویر شامل گلبول‌ها (توده‌های متراکم مواد با ستاره‌های کوچک در داخل) و یک ستاره کوچک در حال رشد با قرصی از مواد در اطراف آن است. این صفحه از بیرون توسط تابش ستارگان خوشه ذوزنقه ای تبخیر می شود. تقریباً 180 مورد از این اجرام به نام دیسک های پیش سیاره ای یونیزه شده در سحابی شکارچی پیدا شده است.

درخشان‌ترین ستاره در تصویر تتا ۲ اوریونیس A است که عضوی از یک سیستم چند ستاره در کنار خوشه ذوزنقه است. اگرچه این ستاره در تصویر تلسکوپ جیمز وب بسیار درخشان به نظر می رسد، اما تنها در مناطقی که آلودگی نوری بر روی زمین تأثیر قابل توجهی ندارند، قابل مشاهده است. با این حال، تتا 2 یک ستاره بسیار داغ با روشنایی بیش از 100000 برابر خورشید است. نور آن از گرد و غبار اطراف منعکس می شود و درخشش قرمز زیبایی ایجاد می کند.

تصویر تلسکوپ جیمز وب از سحابی شکارچی

نسخه طبقه بندی شده تصویر تلسکوپ جیمز وب از سحابی شکارچی.

اولیویه برنایستاره شناس موسسه اخترشناسی و فیزیک در فرانسه می گوید: ما به وضوح رشته های متراکم زیادی را می بینیم. این ساختارهای رشته ای ممکن است باعث ایجاد نسل جدیدی از ستارگان در مناطق عمیق ابر گاز و غبار شود. منظومه های ستاره ای از قبل تشکیل شده نیز در تصویر قابل مشاهده هستند.

دانشمندان امیدوارند که تجزیه و تحلیل عمیق تر، اطلاعات بیشتری در مورد فرآیندهای متعدد و متنوعی که در تصویر می بینیم به ما بدهد. اعتقاد بر این است که منظومه شمسی ما در محیطی شبیه به سحابی شکارچی متولد شده است. در نتیجه، این مطالعات آینده، به نوبه خود، می تواند اطلاعات بیشتری را در مورد چگونگی شکل گیری خورشید، زمین و سایر سیارات نشان دهد.

امیلی هوبارتستاره‌شناس موسسه اخترفیزیک فضایی می‌گوید: «ما هرگز نتوانسته‌ایم جزئیات پیچیده‌ای از نحوه سازماندهی ماده بین‌ستاره‌ای در این محیط‌ها را ببینیم و بفهمیم که چگونه منظومه‌های سیاره‌ای ممکن است در حضور چنین تشعشعات قوی شکل بگیرند. این تصاویر میراث فضای بین ستاره ای را در منظومه های سیاره ای نشان می دهد.

Markus Bennett

مشکل ساز هیپستر پسند. متعصب غذا موزیکال. علاقه مندان به سفر. طرفدار زامبی برنده جایزه