تهدید کودکان مبتلا به سندرم دنیای مدرن

گسترش استفاده از وسایل الکترونیکی کودکان را در معرض اختلالات روانی قرار داده است.

به گزارش همشهری، تلویزیون سال هاست که به عضوی ثابت و جدا نشدنی بسیاری از خانواده ها تبدیل شده است و مادران زیادی او را به عنوان پرستار کودک برای رسیدن به خانه و افزایش ساعت کاری این پرستار انتخاب کرده و از کارتون و سی دی نیز استفاده می کنند. علاوه بر این چند سالی است که استفاده از موبایل و تبلت در بین کودکان بسیار رواج پیدا کرده است و حتی برخی از آنها از سنین پایین گوشی یا تبلت مخصوص به خود را دارند و همیشه به بازی های رایانه ای و حتی حضور در فضای مجازی

حمل و لذت بردن از تلفن همراه توسط اعضای خانواده و فرزندان بزرگتر توجه کودکان کوچکتر و خانواده های یک یا دو ساله را به این وسیله جلب کرد و آنها نیز اولین علاقه خود را با سفارش پخش موسیقی و … هم سن و سال آغاز کردند. فرآیندی که اگر مدیریت نشود و محدود نشود، اتفاقات ناخوشایندی را در روند رشد ذهنی کودکان به دنبال خواهد داشت.

اختلال بسیار جدی

سندرم تخته وایت برد الکترونیکی اختلالی است که عمدتاً در بین کودکان خردسال رخ می دهد. کودکان زیر 10 یا 11 سال. کودکانی که در همان سال های اولیه و بسیار مهم رشد ذهنی و فکری خود زمان زیادی را در مقابل نمایشگرهای الکترونیکی می گذرانند و قرار گرفتن در این فضا باعث اختلالات رشدی آنها می شود.

به گفته هانیه العمادی، روانشناس، این کودکان عمدتاً از مشکلات خلقی، اضطراب و مشکلات شناختی رنج می برند و در تنظیم هیجانات خود دچار مشکل هستند. خلق و خوی آنها به طور غیر طبیعی بالا و پایین می شود، استرس و اضطراب دارند، خوب نمی خوابند، در برقراری تماس چشمی کمی مشکل دارند، شنونده خوبی نیستند، پرخاشگر هستند و … البته همه این علائم با هم ظاهر نمی شوند. و معمولا ظاهر می شود کودکان علائم زیادی دارند.

العمادی همچنین خاطرنشان می کند که این علائم اغلب شبیه علائم اوتیسم است و برخی تحقیقات نیز ارتباط بین گسترش فضای دیجیتال و انفجار اوتیسم را نشان داده است.

کیفیت پایین و تعاملات پیش فرض

رشد مغز کودکان در 3-2 سال اول زندگی به قدری بالاست که در سال های دیگر به این حد نمی رسد و اغلب آسیب هایی که در این سن ایجاد می شود در سال های بعد به راحتی قابل جبران نخواهد بود.

کودکانی که در این سن در معرض نمایشگرهای الکترونیکی از جمله تلویزیون قرار می گیرند، اختلالات گفتاری و تعاملی جدی را تجربه خواهند کرد.

العمادی می‌گوید: «این بچه‌ها به‌جای حضور در یک فضای واقعی و ارتباط خوب، در فضای مجازی و دیجیتالی هستند و به همین دلیل است که گفتارشان خوب رشد نمی‌کند». آنها در این فضا منفعلانه عمل می کنند و اطلاعاتی را با سرعت بالایی دریافت می کنند که پردازش آن برای ذهنشان سخت است و به هم ریخته است. در حالی که در دنیای واقعی اطلاعات با ریتمی خاص و آرام‌تر به آنها منتقل می‌شود و توانایی پردازش و تفکر درباره آن را دارند.»

مقصران اصلی اختلال

اولین قدم ها برای سوق دادن کودکان به سمت اختلال در صفحه نمایش الکترونیکی توسط والدین آنها انجام می شود. والدینی که ساعت های طولانی از تلویزیون، تلفن همراه، تبلت و… استفاده می کنند و برنامه مشخصی برای آن ندارند و فرزندانشان نیز در معرض این صفحات قرار می گیرند.

دسته دیگر والدینی هستند که به دلیل عدم آگاهی از مضرات نمایشگرهای الکترونیکی برای کودکان و یا مشغله یا بی حوصلگی آنها، به راحتی چنین تجهیزاتی را در اختیار فرزندان خود قرار می دهند و زمان بندی و مدیریت مناسبی برای آن اعمال نمی کنند. به گفته العمادی، سبک زندگی خانواده در این موضوع موثر است.

او می‌افزاید: «کسانی که وقت خود را با فعالیت‌های مفید پر می‌کنند، ورزش می‌کنند، برنامه‌های تفریحی مثبتی دارند، فرزندان خود را به محیط یادگیری و ارتباط مثبت متصل می‌کنند و رشد ذهنی و جسمی دارند.» این سبک زندگی اولین کلمه برای پیشگیری و درمان این اختلال است.

برای درمان چه می کنید؟

اولین قدم در درمان کودکان معتاد به نمایشگرهای الکترونیکی، تعیین زمان استفاده از این وسایل است. همانطور که العمادی می گوید: برای کودکان کوچکتر، قطع کامل مصرف راه حل صحیح و نسبتاً بدون مشکل است و چالش های کمتری ایجاد می کند، اما برای کودکان بزرگتر کمی دشوارتر است و بهتر است با آنها تعامل، صحبت و اطلاع رسانی شود. خسارت استفاده بیش از حد مفید بود. همچنین باید برای مدت 3 هفته تا یک ماه استفاده از وسایل الکترونیکی را به طور کامل متوقف کنیم تا مشخص شود که این فضا چه تاثیری بر مسائل دارد.

در این مدت به کودک این فرصت را می دهیم که خود را در دنیای واقعی با شناخت و کشف تعاملات بیابد. در مورد کودکان کوچکتر، همانطور که گفته شد، دسترسی باید به طور کامل قطع شود، اما برای کودکان بزرگتر می توان این کار را با محدود کردن زمان انجام داد، به عنوان مثال، اجازه استفاده از آن را به مدت یک ساعت در روز داد.

این روانپزشک همچنین می گوید: در بسیاری از موارد مقاومت والدین منکر درمان صحیح این اختلال است که نمی توانند در مقابل اصرار فرزندان خود مقاومت کنند و محبت مادر و پدر اجازه محرومیت آنها را نمی دهد بلکه کار را سخت می کند. . این مسائل باید ابتدا توسط والدین بررسی و حل شود تا روند درمان اختلال در سریع ترین زمان ممکن برای کودک آغاز شود و نتیجه مثبتی حاصل شود.»

Adrienne Daniel

قهوه‌کار بسیار جذاب. دانشجو. محقق سفر. بت نوجوان آینده.

Digital currencyبهترین سالن زیبایی تبریزبهترین اکستنشن مژه اصفهانخبربهترین مشاور کنکوردانشگاهGuide to buying household appliancesdigital currency channeldigital currency tutorialبهترین سالن زیبایی اصفهان
تماس با ما