تکنیک چرت زدن توماس ادیسون برای تحریک خلاقیت – زومیت موثر است


توماس ادیسون مخالف خواب بود. در مصاحبه ای که در سال 1889 در مجله علمی آمریکایی منتشر شد، این برقکار پرانرژی ادعا کرد که هرگز بیش از چهار ساعت در شب نمی خوابد. برای او خواب اتلاف وقت بود. با این حال، ادیسون برای تحریک خلاقیت خود چرت زد. گفته می شود که یابنده با یک توپ در دستانش چرت می زند، اگر بخوابد توپ ها روی زمین می افتند و او را بیدار می کنند. به این ترتیب او می تواند افکاری که هنگام خواب به ذهنش می رسد را به خاطر بیاورد اما اغلب آنها را به خاطر نمی آورد.

محققان خواب اکنون می گویند که این می تواند به نفع ادیسون باشد. مطالعه جدیدی که اخیراً در مجله Science Advances منتشر شده است نشان می دهد که ما دوره کوتاه تری از خلاقیت و بینش نسبت به حالت نیمه شفافی که در هنگام خواب تجربه می کنیم داریم. این مرحله از خواب مرحله N1 یا مرحله اول NREM (خواب بدون حرکت چشم) نامیده می شود.

یافته‌ها نشان می‌دهند که اگر بتوانیم آستانه بین خواب و بیماری را کنترل کنیم (به نام حالت‌های هیپنوتیزمی: حالت گذار از بیداری به خواب)، می‌توانیم ایده‌های روشن خود را راحت‌تر به خاطر بسپاریم.

مقالات مرتبط:

با الهام از ادیسون، حسابرسی دلفین مؤسسه مغز پاریس به 103 شرکت کننده قانون محرمانه ای از مسائل ریاضی ارائه کرد که به حل آنها کمک کرد. 16 نفر که به سرعت سرنخی پیدا کردند از مطالعه حذف شدند. او 20 دقیقه باقی مانده را استراحت کرد و به او گفته شد در حالی که یک شی را در دست راست خود نگه دارد دراز بکشد. از او خواسته شد که در صورت افتادن جسد، قبل از ترک جسد چه احساسی داشت.

در طول استراحت، شرکت کنندگان پلی سومنوگرافی (تست خواب چندگانه) را انجام دادند، تکنیکی که بر فعالیت مغز، چشم و ماهیچه نظارت می کند تا وضعیت بیداری فرد را ارزیابی کند. به این ترتیب، محققان توانستند بر اساس فعالیت امواج مغزی تعیین کنند که کدام شرکت‌کنندگان به جای فاز N1 یا N2 (مرحله بعدی و کمی عمیق‌تر از خواب) بیدار هستند.

پس از استراحت، مجدداً مسائل ریاضی به شرکت کنندگان در مطالعه ارائه شد. افرادی که در مرحله N1 خوابیدند تقریباً سه برابر بیشتر از افرادی که در طول آزمایش بیدار ماندند، و تقریباً شش برابر بیشتر از افرادی که به مرحله N2 رفتند، قانون پنهان را کشف کردند. البته، این لحظه کشف فوری نبود، بلکه پس از چندین تلاش برای حل یک مسئله ریاضی منطبق با بینش و تحقیقات قبلی در مورد خواب رخ داد.

در 19 جولای 1921، توماس ادیسون زیر درختی در مریلند به خواب رفت. در پس‌زمینه، رئیس‌جمهور وارن گامالیل هاردینگ در حال خواندن روزنامه‌ای در نزدیکی محل اقامت هاروی فایرستون، تاجر آمریکایی و موسس شرکت تایر فایرستون است.

در مورد اینکه آیا تکنیک آدیسون در گرفتن توپ موثر بوده است، مطالعه جدید اثربخشی آن را باورنکردنی نشان داد و در عوض به شرکت کنندگان یک بطری کوچک برای گرفتن توپ داده شد. از 63 شرکت کننده ای که قبل از خواب بطری را انداختند، 26 نفر پس از خواب N1 این کار را انجام دادند. با این حال، یافته ها نشان می دهد که شما قبل از رفتن به رختخواب یک فرصت خلاقانه دارید.

مانند ادیسون، آئودیت می گوید که تجربه شخصی او از خواب باعث انگیزه مطالعه می شود. او می گوید:

من همیشه تجارب هیپنوتیزمی زیادی داشته ام. تجربیات رویایی که مدت هاست مرا مجذوب خود کرده است. من تعجب می کنم که تقریباً هیچ دانشمندی در دو دهه اخیر این درس را مطالعه نکرده است.

مطالعه‌ای که در سال 2018 منتشر شد نشان داد که دوره کوتاه‌تر «استراحت آرام» احتمال یافتن همان قانون ریاضی مورد استفاده در آزمون حسابرسی را افزایش می‌دهد. پنی لوئیس، روانشناس در دانشگاه کاردیف در ولز، پیشنهاد می کند که خواب REM (مرحله ای که در آن چشمان شما حرکت می کنند و بیشتر رویاهای شما به حقیقت می پیوندند) و غیر REM با هم برای ایجاد مشکلات خواب همکاری کنند.

با این حال، ممیزی می گوید که آنها هیچ تحقیق دیگری در مورد اثرات اولیه خواب بر خلاقیت ندیده اند. با این حال او چندین نمونه تاریخی از این پدیده آورد. او می گوید:

طبق افسانه ها، تکنیک ادیسون ممکن است توسط اسکندر مقدونی و آلبرت انیشتین استفاده شده باشد. برخی از رویاهایی که الهام بخش اکتشافات بزرگ هستند، ممکن است بیشتر تجارب خواب آور باشند تا کابوس.

مثال معروف شیمیدانی به نام آگوست کوکول است که پس از مشاهده گزش مار توسط مار در حالت نیمه خواب، ساختار حلقه های بنزن را کشف کرد. نقاش سوررئالیست سالوادور دالی نیز نسخه ای از روش ادیسون را به کار برد: وقتی به خواب می رفت کلیدی را روی یک صفحه فلزی نگه می داشت تا وقتی به خواب می رفت کلید بیفتد و بیدار شود. این اثر الهام بخش تخیل و تصویرسازی هنری او بود.

او گفت: “آدام هارو هوروویتز از آزمایشگاه رسانه ای موسسه فناوری ماساچوست، که این فناوری را برای تعامل با فرآیند هیپنوتیزم توسعه داد اما با تیم حسابرسی کار نکرد.”

این مطالعه بینش های همزمان برای آگاهی و خلاقیت ارائه می دهد. نکته خاص این است که می توانید خود را در خانه آزمایش کنید. شی فلزی را نگه دارید، روی خلاقانه ترین مشکل تمرکز کنید و ببینید چه چیزی را می توانید کشف کنید.

مقالات مرتبط:

به گفته جاناتان اسکالر، روانشناس دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا، که او نیز در این پروژه شرکت نکرده است، مطالعه جدید ثابت نمی کند که هر کسی بتواند در این دوره اولیه خواب آلودگی چیزی خلاقانه کشف و کشف کند. او می گوید قرار گرفتن در این منطقه مطلوب می تواند باعث شادابی شرکت کنندگان شود و حل مشکلات را برای آنها آسان کند.

اما Scholar اذعان کرد که یافته های این مطالعه ممکن است یک مشکل بسیار قوی داشته باشد. او می گوید:

نتایج جدید نشان می‌دهد که یک نقطه خواب خلاقانه وجود دارد که در آن افراد به اندازه کافی می‌خوابند که عناصر آن هنگام بیداری در دسترس آنها نیست و در عین حال خواب آنها به عمق این عناصر نیست. فراموشش کن.

علیرغم شهرت آن به عنوان دوره خاموشی مغز، خواب یک فعالیت بسیار عصبی است. در طول خواب، سلول‌های مغز حذف می‌شوند و به فعال شدن مجدد و ذخیره خاطرات کمک می‌کنند و به شما اجازه می‌دهند خلاقیت ذهنی خود را تحریک کنید.

ممیزی امیدوار است که تحقیقات آینده نه تنها یافته های خود را تایید کند، بلکه تعیین کند که آیا تمرکز بر حالت هیپنوتیزم می تواند به حل وظایف و مشکلات دنیای واقعی با استفاده از پتانسیل خلاقانه آستانه خواب و بیداری کمک کند.

علاوه بر این، او و تیمش در حال بررسی امکان رابطه مغز و کامپیوتر برای شناسایی دقیق الگوهای امواج مغزی مرتبط با شروع خواب هستند. این می تواند به تعیین زمان بیدار شدن افراد برای ارائه ایده های خلاق کمک کند. ممیزی می گوید:

همچنین می‌توانیم به مردم بیاموزیم که چگونه داوطلبانه خلاق باشند. تصور کنید زمانی که افراد در موقعیت مورد نظر قرار می گیرند صدا ایجاد می کنند و زمانی که در خواب عمیق هستند صداهای دیگری ایجاد می کنند. چنین رویکردی می تواند به آنها یاد دهد که چگونه یک حالت خلاق را تشخیص دهند و چگونه به آن دست یابند.


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم