درختان پاریس را تحسین کنید

به عنوان ساکن پاریس، به ندرت به منظره درخت در شهر توجه می کردم تا اینکه چند سال پیش به طور تصادفی با منظره حیرت انگیز مرد جوانی روبرو شدم که در ضمیمه شاخه کم ارتفاع یک درخت بتکده ژاپنی دراز شده بود. خراش دادن برگ ها در حوضچه در باغ پاتس شومون در منطقه 19.

از آن لحظه به بعد، متوجه شدم که درختان شهر – از بیدهای گریان دراماتیک و شاخه های خزنده آنها در امتداد رود سن گرفته تا ردیف های نظامی چنارهای لندن که خیابان شانزلیزه را پوشانده اند – واقعاً نقش مکملی را در ظرافت منحصر به فرد پاریس بازی می کنند. عظمت

این اواخر دورانی است که تا حدودی قابل درک است: درختان شهری را می توان نادیده گرفت، به خصوص در پاریس، جایی که ده ها جاذبه باشکوه توجه مردم محلی و بازدیدکنندگان را به یک اندازه جلب می کند.

اما آگاهی عمومی و سیاسی نسبت به درختان شهر اخیراً تجدید شده است، نه تنها به عنوان آثار طبیعی مستقل با اهمیتی برابر با لوور یا برج ایفل، بلکه همچنین به عنوان دارایی های اصلی در مبارزه با تغییرات آب و هوایی. قانونگذاران شهر، متخصصان درخت و دیگران در پاریس با برنامه ریزی جنگل های شهری جدید، افزایش تعداد درختان تاریخی حفاظت شده و طراحی تورهای پیاده روی، روی درختان سرمایه گذاری می کنند – زیرا درختان همچنین می توانند چشم اندازی تازه و سبز اندیش از شهر نور ارائه دهند.

کریستف نایدوفسکی، معاون شهردار مسئول فضای سبز گفت: «درختان بخش مهمی از هویت پاریس هستند. تراز درختان و پارک های پاریس به طرز فوق العاده ای شهر را شکل می دهد و میراثی 150 ساله است. ما ردپای آن میراث را دنبال می کنیم.

همانطور که مشخص است، درخت بتکده ژاپنی (که از آن زمان حصار کشیده شده است) یکی از 15 درخت پاریس با نام رسمی “درخت فرانسه شگفت انگیز” از Arbres، یک انجمن داوطلبانه متشکل از برخی از برجسته ترین دانشمندان است. گیاه شناسان، باغبانان، نویسندگان و باغبانان. هدف این انجمن ترویج و حفاظت از زیباترین، مهم ترین و کمیاب ترین درختان فرانسه با نشان رسمی است.

همچنین در این لیست: درختی با قدمت 420 سال نه چندان چشمگیر، اما از اهمیت فرهنگی و بیولوژیکی فوق العاده ای برخوردار است.

ملخ سیاه یا اقاقیا مصنوعی Robinier قدیمی ترین درخت پاریس است که از آمریکای شمالی آورده شده و در سال 1601 در میدان کوچک رنه ویویانی، روبروی کلیسای جامع نوتردام، کاشته شده است. برگ‌های آن هنوز سبز و پر شکوفه هستند، اما این درخت زخم‌های ناشی از گلوله باران و بمباران در طول جنگ جهانی دوم را بر جای می‌گذارد و تنه ترک خورده آن توسط تیرهای فولادی پشتیبانی می‌شود.

بئاتریس ریزو، مهندس جنگل شهر، طی یک بازدید راهنمایی شده برای من توضیح داد: “این گیاه مادر است.” می توان گفت که تمام درختان ملخ سیاه در فرانسه از همین درخت به وجود آمده اند.

علاوه بر فهرست Arbres، که می توان آن را به صورت آنلاین پیدا کرد، شهر پاریس یک کاتالوگ جداگانه و گسترده تر از درختان باشکوه دارد – همه 176 درخت بر روی یک نقشه تعاملی کلی ترسیم شده اند. هر دو فهرست معیارهای مشابهی دارند که شامل سن، اندازه، و اهمیت گیاه شناسی و فرهنگی است.

ملخ‌های سیاه در میدان رنه ویویانی رتبه‌بندی جالبی را از پاریس و آربر دارند و آخرین ایستگاه از شش ایستگاه یک تور پیاده‌روی خودراهنما در درختانی هستند که شهر ایجاد کرده است.

جورج فترمن، رئیس Arberis، گفت: «یک درخت آسیب دیده مانند این در طبیعت زنده نمی ماند. “این مانند حفاظت از بناهای تاریخی است. چرا ما کلیساهای باستانی را حفظ می کنیم؟ زیرا آنها گواهی بر تاریخ انسان ها هستند.”

از دیگر ویژگی‌های برجسته درختی در تور پیاده‌روی شهر می‌توان به شکل‌گیری منظم درخت‌های نمدار که در همسایگی Place des Vosges و صنوبرهای مقاوم در برابر سیل Place Louis Aragon در Ile Saint Louis قرار دارند، اشاره کرد.

سال گذشته، قانون‌گذاران در پاریس پروژه‌ای را تصویب کردند که هدف آن کاشت 170000 درخت جدید در سراسر شهر تا سال 2026، ایجاد جنگل‌های شهری در مناطق استراتژیک برای کاهش اثرات گرمای شهری و جذب آلودگی هوا است. این شهر همچنین یک “منشور درختی” 10 ماده ای صادر کرد که شامل تعهدی برای محافظت از نمونه های استثنایی پاریس است.

نجدووسکی گفت: «هدف این است که یک بازنگری کامل از رویکرد شهری، حفاظت از درختان موجود و کاشت تا جایی که ممکن است طی شش سال انجام شود.

طرح درختکاری معاصر شهر را می توان به عنوان احیای میراث طولانی برنامه ریزان شهری در نظر گرفت که از قدرت زیباسازی، خنک کنندگی و آرامش درختان استفاده می کنند. برخی از اولین قدم زدن های درختکاری شده در پاریس را می توان به قرن هفدهم ردیابی کرد، زمانی که ملکه ماری دو مدیسیس درخواست مسیرهای پیاده روی نه چندان دور از کاخ خود در باغ تویلری کرد، جایی که او و دوستانش می توانستند به دور از کارهای روزانه به گردش بپردازند. ترافیک نتیجه Cours la Reine بود، چهار ردیف بلند از درختان که امروزه از میدان کنکورد تا میدان کانادا امتداد دارند.

درختان در قرن نوزدهم، تحت نظر کارمند عمومی، گئورگ یوگن هاسمن و معمار اصلی او، نقش مهمی در اختراع مجدد این شهر بزرگ داشتند. در طول 17 سال، تعداد کل درختان تقریباً دو برابر شده و از حدود 50500 به 95600 درخت رسیده است. امروزه هموارسازی خیابان‌های پردرخت و مسیرهای پیاده‌روی سایه‌دار در پارک‌ها نیز چشم‌اندازی منحصربه‌فرد به پاریس بخشیده است.

آویلا تورنی، معمار اصلی شهر می‌گوید: «صفحه‌های درختی در امتداد جاده‌ها و خیابان‌های اصلی اغلب درخت‌های تک‌پایه‌ای هستند، اغلب یک هواپیمای لندنی یا شاه بلوط اسبی هستند، که منظره‌ای تکراری ایجاد می‌کنند.» “اثر یک چشم انداز عظیم است، کمی شبیه به ورسای. و در قلب پاریس، مناظر بسیار کلاسیک را خلق می کند.”

خانم ریزو، مهندس جنگل، می‌گوید وضعیت اضطراری آب و هوا باعث شده است که پاریسی‌ها در سال‌های اخیر بیشتر به درختان شهر خود دل ببندند. وقتی برای گوش دادن به بیماری، با پتک های چوبی به کنده ها ضربه می زنند، رهگذران مضطرب آنها را متوقف می کنند و باید به آنها اطمینان دهند که او صرفاً در حال انجام “ویزیت پزشکی” است.

او می گوید: «این درخت هرگز به اندازه امروز به اندازه ناجی سیاره و رفاه ما در شهر جلو و مرکز نبوده است. من 30 سال است که این کار را انجام می دهم و زیاد در مورد درختان صحبت نکرده ام.

در واقع، این خبر مبنی بر اینکه درخت پرنده 200 ساله در لندن در نزدیکی برج ایفل به عنوان بخشی از برنامه های شهر برای بازسازی منطقه برای المپیک 2024 قرار گرفته است، اعتراضات را برانگیخت و برای هفته ها خشم آنلاین را برانگیخت. آقای نیدوفسکی در پاسخ به سوالی درباره سرنوشت این درخت، گفت که شهر در حال بررسی مجدد طرح‌های اولیه است و “درختان صفر” در طول ساخت و ساز قطع خواهند شد.

آقای Vettermann گفت که انجمن Arbres روزانه درخواست هایی برای تزئین درختان جدید با علامت قابل توجه دریافت می کند. این نامگذاری وزن قانونی ندارد و بیشتر به عنوان یک “حفاظت اخلاقی” عمل می کند، اما انجمن از نزدیک با شهر پاریس همکاری می کند و اخیراً از حمایت عمومی وزارت تحول محیط زیست، یک آژانس دولتی فدرال، برخوردار شده است. چندین شهر از جمله پاریس و بوردو نیز “منشور حقوق یک درخت” انجمن را امضا کرده اند که امضاکنندگان را ملزم می کند از درختان به عنوان بناهای زنده محافظت کنند.

آقای Fettermann گفت: “ما از شهرها می خواهیم که سعی کنند به گونه ای متفاوت عمل کنند و درخت را به عنوان موجودی زنده و تنفس کننده و همه عواقب ناشی از آن در نظر بگیرند.”

Cornelius Mcgrath

درونگرا. قهوه خور. کاوشگر. متخصص تلویزیون بشارت بیکن لاعلاج. طرفدار فرهنگ پاپ

Digital currencyبهترین سالن زیبایی تبریزبهترین اکستنشن مژه اصفهانخبربهترین مشاور کنکوردانشگاهGuide to buying household appliancesdigital currency channeldigital currency tutorialبهترین سالن زیبایی اصفهان
تماس با ما