صنعت روغن نخل؛ عامل خاموش تغییرات آب و هوایی – زومیت


اگر فردا استفاده از سوخت های فسیلی را متوقف کنیم، همچنان مشکلات بزرگی برای جلوگیری از تغییرات آب و هوایی خواهیم داشت. یکی از این مشکلات تولید صنعتی روغن پالم یا روغن پالم است. یکی از رایج ترین غذاهایی که در بسیاری از خانه ها یافت می شود.

در سپتامبر 2015، تنها چند ماه قبل از امضای توافقنامه آب و هوای پاریس، چندین آتش سوزی بزرگ جنگلی در سوماترا، اندونزی و بورنئو رخ داد. این آتش سوزی عظیم آسمان جنوب شرقی آسیا را تاریک کرد و جان میلیون ها نفر را تهدید کرد. در آن زمان بیش از 2.6 میلیون هکتار از جنگل ها در اثر آتش سوزی از بین رفت و آتش در مهرماه فروکش کرد. این آتش سوزی برابر با کل گازهای گلخانه ای تولید شده در آلمان در همان سال بود.

انقراض جنگل های استوایی که زیستگاه بسیاری از گونه های در خطر انقراض مانند اورانگوتان ها است، تهدیدی بزرگ برای تنوع زیستی منطقه بود. اما در واقعیت، بیشترین تأثیر رشد جنگل ها بر اقلیم است. پوکه یک ماده خاک رس متراکم است که از مواد زیست تخریب پذیر تشکیل شده است که در هزاران مرداب مانند باتلاق تجمع می یابد. این ماده، به ویژه در مناطق استوایی، می تواند به ذخایر عظیم کربن در اعماق چند متری تبدیل شود.

گرده از سراسر جهان حاوی بیش از 550 گیگاتن (میلیارد تن) کربن است. 42 درصد کربن ذخیره شده در خاک سیاره را تشکیل می دهد. هزاران نفر کمتر از 5 درصد از سطح زمین را اشغال کرده اند. نیازی به گفتن نیست که اندونزی بزرگترین و پرجمعیت ترین منبع جهان است.

بیشتر جنگل‌های استوایی وسیع اندونزی (سومین جنگل‌های بزرگ در جهان) هزاران نفر رشد کرده‌اند. این خاک ها اساسا مرطوب هستند و گیاهان در حال پوسیدگی را حفظ می کنند. اما زمانی که جنگل ها برای کاشت درختان خرما از بین می روند، غلاف ها خشک می شوند و کربن زیادی را وارد جو زمین می کنند. تقریباً تمام درختان نخل در سراسر جهان در یک زمان در مناطقی با جنگل های مرطوب گرمسیری رشد می کنند.

گودال‌های اندونزی منبع عظیمی از کربن هستند

وسعت آتش سوزی جنگل های اندونزی هشداری برای جهان است و نشان می دهد که حل مشکل آب و هوا فراتر از رهاسازی سوخت های فسیلی یا استفاده از انرژی های پاک است. مراجع نیز مهم هستند. طبق گزارش هیئت بین دولتی تغییرات آب و هوا، آلودگی کاربری زمین، از جمله کشاورزی و جنگل زدایی، و از دست دادن هزاران نفر، حدود یک چهارم از انتشار جهانی را تشکیل می دهد.

آتش‌سوزی جنگل‌ها در سال ۲۰۱۵، اندونزی را پس از چین، ایالات متحده و هند به چهارمین تولیدکننده گازهای گلخانه‌ای در جهان تبدیل کرد. جنگل های استوایی نسبت به جنگل های معتدل کمتر در معرض آتش سوزی هستند. مشکل اینجاست که درخت خرما یک گیاه غیر بومی است که از غرب آفریقا به اندونزی آورده شده است و بیشتر برای زمین های خشک مناسب است. با رشد درختان نخل در ریو، سوماترای شمالی و کالامانتین مرکزی از دهه 1990، کانال هایی برای زهکشی زمین ساخته شده است که جان هزاران نفر را به خطر می اندازد.

استفانی سرلمدیر برنامه سوخت انجمن حمل و نقل بین المللی گفت: روغن پالم یا پالم سریعتر از هر گیاه دیگری در خاک های گرمسیری و گازدار رشد می کند. پیامدهای آن برای آب و هوای جهانی بسیار زیاد است.» روغن پالم یکی از صادرات عمده اندونزی از سال 1990 بوده است.

این صنعت 8.6 میلیون هکتار زمین در اندونزی را پوشش می دهد که به اندازه جمهوری ایرلند است. این بخش ها 43 میلیون تن نفت تولید می کنند که 58 درصد کل تولید جهان را تشکیل می دهد. این روغن در داخل کشور استفاده می شود و به مناطق مختلفی از جمله اروپا، آمریکا، هند و چین صادر می شود.

انیسا رحموتیMighty Earth فعال جنگل جاکارتا گفت: روغن پالم جزء اصلی جنگل زدایی است. اجرای ناکافی قانون شرایطی را ایجاد کرده که محیط زیست را تخریب کرده و به مردم آسیب می رساند». طبق آمار، جنگل زدایی در سال 2020 70 درصد کمتر از اوج سال 2016 است. چندین سازمان غیرانتفاعی و دولتی نیز هزاران هکتار از گودال ها را پاکسازی و خیس کردند.

همچنین در سال 2018، اندونزی کاشت درختان نخل جدید را ممنوع کرد. با این حال، همه این اقدامات دائمی نبودند. این به این دلیل است که صنعت روغن نخل همچنان فاقد شفافیت و پاسخگویی است. همچنین ممنوعیت کاشت نخیلات در شهریور 1390 به پایان رسیده و تمدید نشده است.

صنعت روغن پالم

گسترش صنعت روغن نخل به معنای نابودی هزاران دانه گرده و انتشار کربن در هوا است.

آتش سوزی سال 2015 از بسیاری جهات بدترین سناریو بود. آن سال شاهد یک رویداد نسبتاً قوی ال نیو بودیم که منجر به خشکی هوا در اکثر مناطق اندونزی شد. هنگامی که آتش به زیرزمین رسید، خاموش کردن آن بسیار دشوار شد. بنابراین چند هفته بود که گودال‌ها می‌سوختند و باران آن‌ها را می‌سوخت.

مقالات مرتبط:

آتش سوزی گسترده هشداری برای اندونزی بود. پس از کنفرانس آب و هوای سازمان ملل در سال 2015، اندونزی تعهد خود را برای کاهش 66 تا 90 درصدی آلودگی جنگل ها تا سال 2030 اعلام کرد. برای حمایت از این تصمیم، جوکوویچ ودودودر سال 2016، BRG توسط رئیس جمهور اندونزی تاسیس شد. این سازمان موظف شد تا سال 2020 حدود 1.7 میلیون هکتار از اراضی باطل (شامل نخل زارها) در منطقه قرارداد و 900000 هکتار زمین بایر خارج از منطقه را احیا کند.

BRG و سایر سازمان هایی که متعهد به توانبخشی هزاران نفر هستند با یک چالش بزرگ روبرو هستند. هزاران قارچ پودری بسیار شکننده هستند. در نتیجه، اقدام سریع برای بازیابی آنها ممکن است بیهوده باشد. نیومن سوریادپوترااندونزی، مشاور بین المللی تالاب گفت: «اگر در بازسازی هزاران نفر تأخیر کنیم، نمی توانیم این کار را انجام دهیم». زمانی که بیومواد در نظر گرفته می شود، اکوسیستم تغییر می کند و دیگر امکان احیای آن وجود نخواهد داشت.»

سازمان بین المللی تالاب اندونزی از سال 1990 برای احیای هزاران درخت نخل در برخی استان ها تلاش کرده است. آخرین پروژه این سازمان که در سال 2019 راه اندازی شد، شامل کار برای بازسازی نخل گروو در اطراف روستاهای با 350 خانواده در استان سوماترا شمالی است.

بسیاری از جوامع اندونزی از هزاران دانه گرده نه تنها برای کاشت درختان نخل بلکه برای کشت محصولاتی مانند برنج، ذرت و سبزیجات بومی استفاده می کنند که درآمدشان به آن بستگی دارد. BRG تقریباً به یکی از اهداف خود یعنی احیای 835288 هکتار از هزاران هکتار دست یافته است. با این وجود، در هدف دیگر خود یعنی بازتولید هزاران هکتار در انحصار شکست خورده است و تنها 390000 هکتار از هدف 1.7 میلیون هکتاری را احیا کرده است.

در اوایل سال جاری به BRG ماموریت دیگری داده شد و اکنون به سازمان احیای انار و درختان (BRGM) تغییر نام داده است. وظیفه جدید این شرکت احیای 600000 هکتار درخت ممرز و 1.2 میلیون هکتار درختچه تا پایان سال 2024 است.


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم