نظر | در مورد فرانکن اشتباه کردم

در اوج جنبش #MeToo در سال 2017، زنی به نام لیان تویدن، آل فرانکن را متهم به آزار جنسی در روزهای کمدی خود کرد و عکسی از او تهیه کرد که وانمود می کرد سینه هایش را لمس می کند. من از فرانکن خواستم تا از سنا استعفا دهد، نه به این دلیل که فکر می‌کردم اقدامات ادعایی او غیرقابل جبران است، بلکه به این دلیل که فکر می‌کردم دموکرات‌ها باید خود را از زیر بار دفاع از او رها کنند.

اولین غریزه من، همانطور که در آن زمان نوشتم، “این است که بگویم فرانکن سزاوار فرصتی برای تحقیقات اخلاقی است اما در سنا باقی می ماند، جایی که باید تلاش های خود را به نمایندگی از قربانیان آزار و اذیت مضاعف کند.” اما اگر چنین می شد، می ترسیدم که جمهوری خواهان بتوانند از تصویر فرانکن برای فرار از اتهامات جدی تر علیه دونالد ترامپ و روی مور استفاده کنند و سپس در سنای آلاباما نامزد شوند در حالی که اتهامات تجاوز جنسی نوجوانان را تعقیب می کند. من در آن زمان نوشتم: ارزشش را ندارد. سوال این نیست که چه چیزی برای فرانکن منصفانه است، بلکه این است که چه چیزی برای بقیه منصفانه است.

در سال‌های بعد، من با بسیاری از افرادی که معتقد بودند فرانکن قربانی یک بی‌عدالتی جدی شده بحث کردم. آنها اغلب به گزارش جین مایر در نیویورکر اشاره می‌کنند که تناقضات داستان تویدین را آشکار می‌کند و پشیمانی و ویرانی فرانکن را توصیف می‌کند. من از فرانکن عصبانی هستم و مطمئن نیستم که او مستحق از دست دادن شغلش بود، اما فکر نمی کنم او هم بی گناه بود. قبل از اینکه عکس تویدین منتشر شود، به طور غیرمستقیم شنیده بودم که فرانکن در یک رویداد سیاسی باسن یک زن را گرفته است. در آن زمان نمی‌دانستم با او چه کنم، اما وقتی توییدن جلو آمد، خودم را آماده کردم تا دیگران دنبالش کنند، و آنها هم انجام دادند.

در زمان استعفای فرانکن، هشت زن او را به آزار و اذیت یا تلاش برای بوسیدن اجباری آنها متهم کرده بودند. حتی اگر اکانت تویدین را رد کنم، به نظرم بسیار محتمل است که او طوری رفتار کرده باشد که زنانی را که دوستش داشتند سردرگم و توهین کنند.

با این حال، من از فراخوان فرانکن برای استعفا بدون تحقیق از سنا متاسفم. (بعداً مقاله‌ای در مورد دوگانگی‌ام با فرانکن نوشتم، اما هرگز به فراخوان او مبنی بر ترک کار پاسخ ندادم.)

تشریفات قانونی مهم است که آیا شخص به آنچه متهم است عمل می کند یا خیر و عدم حضور او در این مورد زخم های دائمی برجای گذاشته است. با توجه به شتاب خشمگین #MeToo، به خودم اجازه دادم فراموش کنم که سیستم های شفاف و بی طرف برای شنیدن ادعاهای متضاد، مانعی برای عدالت نیست، بلکه پیش نیاز آن است.

البته این منحصر به پرونده فرانکن نیست. در طول #MeToo، بسیاری از فمینیست‌ها تلاش کرده‌اند راهی برای دور زدن شک‌گرایی بازتابی بیابند که اغلب از افرادی که در مورد سوء رفتار جنسی صحبت می‌کنند استقبال می‌کند. اما فرض انعکاسی گناه، جایگزین مناسبی نیست. به ویژه، ما در نتیجه گیری خود آزاد هستیم. با این حال، در زندگی عمومی، ما باید سعی کنیم که بسیاری از ایده های متناقض را به یکباره در ذهن خود نگه داریم – اینکه متهم انگیزه کمی برای دروغ گفتن دارد و آنها سزاوار فرض حسن نیت هستند، اینکه متهم شدن به یک اتهام نادرست می تواند دلخراش باشد، و که در برخی موارد، هر دو طرف معتقدند که حقیقت را می‌گویند.

برخی از فمینیست‌ها استدلال می‌کنند که مفهوم «روند قانونی» واقعاً خارج از نظام حقوقی کاربرد ندارد. شاید خودم همچین چیزی گفته باشم. تیتر سال 2018 از گروه خبری Rewire می‌گوید: «از دست دادن شغل خود به دلیل آزار و اذیت جنسی، نقض روند قانونی نیست. کارولین رایلی نوشت که روند قانونی «زمانی نقض می شود دولت حق را سلب کن.»

از نظر فنی، این درست است، اما در محاوره، روند مناسب معمولاً به این معنی است که افراد بر اساس قوانین روشن و بی طرفانه شنیده می شوند و با آنها رفتار می شود. به ویژه در مورد فرانکن، من اشتباه کردم که فکر می کردم می توان آنچه را که برای او عادلانه است و آنچه را که برای دیگران منصفانه است جدا کرد.

این از نظر عملی و همچنین اخلاقی صادق بود. در طول هیاهوی فرانکن، سناتورهای دموکرات دائما از این که چرا از آنها خواسته نشده است که از قدرت کناره گیری کنند، عصبانی بودند. در آن زمان، فکر می کردم اشتباه است که آنها بهای سیاسی برای ظلم ظاهری او بپردازند. اگر کسی باید ضربه ای بزند، یادم می آید که فکر می کردم، باید او باشد، نه آنها.

اما در نهایت، عدم تحقیق به آنها نیز آسیب رساند. کمپین انتخابات ریاست جمهوری 2020 سناتور کریستن گیلیبراند تا حدی به دلیل تلخی نسبت به نقشی که او در برکناری فرانکن ایفا کرد، از مسیر خارج شد. این یک طنز بیمارگونه است که پیامدهای #MeToo به گیلیبراند، یکی از پر سر و صداترین فمینیست های سنا، بیشتر از دونالد ترامپ آسیب رساند، اما این کشوری است که ما در آن زندگی می کنیم، و کوتاه کردن روند تحقیقات هیچ کمکی به اصلاحات نکرده است. او او.

اگر تحقیقاتی در سنا در مورد رفتار فرانکن انجام شود، احتمالاً برای دموکرات‌ها یک مصیبت خواهد بود و ممکن است شتاب #MeToo را کند کرده باشد. اما یک حرکت دقیق تر و سنجیده تر بد نیست. در نهایت شاید فرانکن مجبور به استعفا می شد، اما به نظر نمی رسید که او اخراج شده باشد. روند قانونی ممکن است مناسب نباشد، اما هیچ راه قانونی برای حل آن وجود ندارد.

روزنامه تایمز متعهد به انتشار است انواع حروف به سردبیر ما دوست داریم نظر شما را در مورد این یا هر یک از مقالات ما بشنویم. در اینجا برخی از نکات. ایمیل ما اینجاست: [email protected].

بخش نظرات نیویورک تایمز را دنبال کنید فیس بوکو توییتر (@NYTopinion) و اینستاگرام.

Drake Beck

کارشناس سفر. خالق دوستانه نویسنده هیپستر دوست. دانش آموز عمومی.

تماس با ما