9 مخترع که قربانی جستجوی آنها شدند – زومیت


برادران رایت و الکساندر گراهام بل و توماس ادیسون ممکن است اولین نامه هایی باشند که در مورد محققان به ذهن بسیاری از ما می رسد. بسیاری با اکتشافات و معرفی خود در زمینه های مختلف، علم و دانش پیشرفته زندگی همه ما را تغییر داده اند.

در این میان، مخترعان زیادی بودند که به اندازه مخترعان سرشناس خوش شانس نبودند و قبل از کشف، طعمه این وسایل شدند. در این مقاله به معرفی 9 محققی می پردازیم که در این راه جان خود را از دست داده اند.

فرانتس ریچلت (1879-1912)؛ مخترع چتر نجات

فرانتس رچلت (فرانتس رایشلت) یا «پرنده تیلور» یک خیاط اتریشی بود که در اوایل قرن بیستم در فرانسه زندگی می کرد. او در چتربازی و چتربازی مهارت داشت و با بستن چند تکه پارچه به ستاره، کت مخصوص چتر نجات می ساخت.

او چندین بار کت را با یک عروسک از طبقه پنجم آپارتمانش با موفقیت آزمایش کرد و سپس در تلاش برای ثبت اختراع خود از پلیس پاریس برای انجام یک پرواز آزمایشی از برج ایفل اجازه خواست.

سرانجام، در سال 1912، او مجوز گرفت و چنان از موفقیت پرواز خود متقاعد شد که از خبرنگاران محلی برای پوشش این رویداد دعوت کرد. رایشلت ابتدا می خواست پرواز آزمایشی خود را با یک عروسک آزمایشی از بالای برج ایفل آزمایش کند. اما وقتی به بالای برج رسید، اعلام کرد که قصد دارد خودش پایین برود.

مشخص است که اوضاع طبق برنامه ریزی ریچلت پیش نرفت و او از ارتفاع 57 متری سقوط کرد و بلافاصله پس از سقوط جان باخت. ویدئوی این مراسم حاوی صحنه های دلخراشی است که برای افراد حساس توصیه نمی شود:


ویلیام بول (1813-1867)؛ مخترع دستگاه چاپ روتاری

ویلیام بول

ویلیام بول (ویلیام بولاک) مخترع آمریکایی است که در اواسط قرن نوزدهم در نیویورک زندگی می کرد و به عنوان پدر چاپخانه مدرن شناخته می شود. در سال 1863، بل یک ماشین چاپ سریعتر طراحی کرد که به طور چشمگیری زمان و کار چاپ را کاهش داد.

چاپگر

دستگاه چاپ بول دارای تعداد زیادی قطعات متحرک است و می تواند تقریباً 12000 برگ در ساعت چاپ کند. این کشف صنعت چاپ را متحول کرد و تنها مشکل آن ناامنی بود.

سال ها پس از اختراع دستگاه چاپ، گاو نر هنگام کپی برداری از روزنامه محلی فیلادلفیا در یک دستگاه گیر افتاد و به شدت مجروح شد. پای زخمی گاو نر چند روز بعد دچار قانقاریا شد و یابنده 9 روز پس از تصادف در حین جراحی قطع عضو جان باخت.

والرین آباکوفسکی (1895-1921)؛ مخترع قطار Aerovagen Express

والرین-آباکوفسکی

والرین آباکوفسکی (والرین آباکوفسکی) روسیه یک مخترع روسی (لتونی امروزی) است که ایده ساخت یک واگن راه آهن پرسرعت را در سال 1917 مطرح کرد. آباکوفسکی این واگن قطار سریع السیر را با موتور هواپیما و ملخ برای انتقال نیروهای شوروی اختراع کرد و نام آن را Aerovagen گذاشت.

آئرواگون

در 24 ژوئیه 1921، او با گروهی از نمایندگان بین المللی برای آزمایش کشف خود، مسکو را به مقصد تولا ترک کرد. هیچ مشکلی در سفر وجود نداشت. با این حال، در راه بازگشت، هواپیما از ریل خارج شد و هفت نفر از 22 نفر، از جمله آرباکوفسکی 25 ساله، کشته شدند.

ماکس والیر (1895-1930)؛ مخترع موتور موشک با سوخت مایع

ماکس والیر

مکس والیر (Max Valier)، فیزیکدان اتریشی و یکی از مخترعان Opel-RAK، اولین هواپیمای موشکی جهان بود که علاقه زیادی به موشک داشت. او ابتدا کار بر روی موتورهای ثابت را آغاز کرد و سپس به خودروهای زمینی که با موشک کار می کردند روی آورد. والیر با همکاری اوپل اولین خودروی موشکی جهان را ساخت و خیلی زود موفق به ساخت موشکی با سوخت مایع شد.

ماکس والیر 1

او به ساخت هواپیماهای موشکی ادامه داد. اما فعالیت آنها در این زمینه بسیار محدود بود; او در 17 مه 1930 پس از مشتعل شدن و انفجار یک موتور موشک الکلی روی میز آزمایش او در برلین درگذشت.

توماس میگلی جونیور (1889-1944); مخترع بنزین سرب

توماس میگلی جونیور

توماس میگلی جونیور (توماس میدگلی جونیور) یک مهندس مکانیک مستقر در پنسیلوانیا بود که به دلیل تولید سرب مورد استفاده در بنزین سرب شناخته شده بود. به همین دلیل از نظر زیست محیطی به عنوان محققی شناخته می شود که بیشترین آسیب را به محیط زیست وارد کرده است.

برای اثبات بی خطر بودن بنزین سرب، میگلی در یک کنفرانس مطبوعاتی روی بازویش بنزین ریخت و نفس خود را به مدت 60 ثانیه حبس کرد. با این حال، او با سم سرب مسموم شد. گاز سرب یک تهدید جدی برای سلامت عمومی بود و سرانجام در سال 1996 به طور رسمی ممنوع شد. با این حال، مسمومیت با سرب علت مرگ میگلی نبود.

تخت قاتل

این محقق در سن 51 سالگی به فلج اطفال مبتلا شد و یک سیستم قرقره و طناب اختراع کرد تا بدن خود را از تخت بیرون بیاورد. اما در 13 نوامبر 1944 در سن 53 سالگی درگیر نظام شد و بر اثر خفگی درگذشت.

هنری اسمولینسکی (متوفی 1973)؛ مخترع ماشین پرنده

هنری اسمولینسکی

هنری اسمولینسکی (هنری اسمولینسکی) مهندس آموزش دیده ای بود که آزمایش های ناموفقش با دیگر مهندسان هوانوردی او را از تلاش برای ساخت ترکیبی از ماشین و هواپیما باز نداشت.

در سال 1973، آنها قسمت عقب سسنا اسکای مستر را با فورد پینتو که از خودرویی به نام AVE Mizar الگوبرداری شده بود، ادغام کردند. نتیجه یک ماشین پرنده بود که در تصویر زیر مشاهده می کنید:

AVE Mizar

هنری اسمولینسکی قصد داشت در سال 1974 AVE Mizar را به تولید انبوه برساند. متاسفانه در 11 سپتامبر 1973 طی یک پرواز آزمایشی در کالیفرنیا یکی از بال های این دستگاه پرنده از بدنش جدا شد و با کشف مخترع جان خود را از دست داد.

ماری کوری (1867-1934)؛ کشف پلونیوم و رادیوم

ماری کوری

ماری کوری (ماری کوری) یکی از فیزیکدانان و شیمیدانان برجسته جهان است که با کمک همسرش دو عنصر رادیوم و پولونیوم را کشف کرد و با اختراع اولین دستگاه رادیولوژی متحرک، انقلابی در طب رزمی ایجاد کرد. تجهیزات رادیولوژی متحرک، مانند دستگاه های اشعه ایکس در بیمارستان های بزرگ، به گرفتن سریع گلوله ها یا نفرین مجروحان در داخل میدان جنگ کمک می کند.

کشف کوری جان بی شماری را نجات داد. اما در نهایت او درگذشت. او در 4 ژوئن 1934 به دلیل قرار گرفتن در معرض تشعشعات (کم خونی آپلاستیک) درگذشت. در آن زمان، خطرات قرار گرفتن در معرض تابش هنوز به طور کامل درک نشده بود.

الکساندر بوگدانوف (1873-1928)؛ یکی از مروجین انتقال خون

الکساندر-بوگدانف

الکساندر بوگدانوف یک پزشک، فیلسوف و نویسنده علمی تخیلی بلاروسی بود. او یکی از پیشگامان انتقال خون بود و چند آزمایش انتقال خون روی خود انجام داد.

این پزشک در سال 1924 (1303) در تلاش برای رسیدن به جوانی دائمی، آزمایشاتی را در زمینه انتقال خون آغاز کرد و با تعدادی از بیماران خود تبادل خون کرد. او مدعی شد که ریزش موهایش متوقف شده و بینایی او بهبود یافته است.

چهار سال بعد، در 7 آوریل 1928، بوگدانوف آخرین آزمایش خود را به پایان رساند. در این آزمایش خون یک دانشجوی پزشکی مبتلا به مالاریا و سل را مبادله کردند. دانش آموز قربانی پس از تزریق خون به طور کامل درمان شد. اما بوگدانف اندکی پس از آزمایش درگذشت.

جان دی (1740-1774)؛ کاوشگر زیردریایی

جان دی

جان دی (جان دی) یک نجار انگلیسی بود که اولین کسی بود که در زیردریایی جان خود را از دست داد. در سال 1774 (1153)، نجار یک اتاق غواصی چوبی بدون موتور ساخت که 12 ساعت کامل در عمق حدود 40 متری زیر آب دوام می آورد. دی نام او را “ماریا” گذاشت و در 22 ژوئیه همان سال برای آزمایش در مکانی در شمال جزیره دریک در انگلستان به این کشف دست یافت.

جان دی ماریا

او وارد یک اتاق غواصی چوبی شد و وزنه هایی به آن وصل شده بود و کمی آب و بیسکویت و یک شمع. این قایق برای همیشه در اتاق غرق شد و اولین زیردریایی خطرناکی بود که ثبت شد.


به نظر شما فداکاری این 9 محرک چه دستاوردی برای جهان امروز داشته است؟ چه مخترعان دیگری را می شناسید که قربانی جست و جوی آنها شده باشند؟


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم