چگونه می توان انتشار دی اکسید کربن را در کلان شهرها به صفر رساند؟

[ad_1]

اگر کمی در مورد محیط زیست و عوامل موثر بر آن مطالعه کنید، می دانید که انسان ها به ویژه جمعیت شهری تولید دی اکسید کربن خود را به شدت افزایش می دهند که یک معضل بزرگ برای محیط زیست است و می تواند تهدیدی جدی باشد. به نظر شما چگونه می توان به صفر یا حداقل انتشار دی اکسید کربن در مناطق شهری دست یافت؟ در این مقاله می خواهیم به این سوال پاسخ دهیم.

اکنون بیش از نیمی از جمعیت جهان در مناطق شهری زندگی می کنند و تخمین زده می شود که تا اواسط قرن جاری، 68 درصد از جمعیت جهان در مناطق شهری زندگی کنند. با توجه به اینکه در حال حاضر 60 درصد گازهای گلخانه ای جهان در مناطق شهری تولید می شود، طبیعتاً با افزایش جمعیت شهری جهان، تولید این گازها افزایش یافته و تأثیر منفی انسان بر اقلیم افزایش می یابد.

ساکنان شهرها از جمله جمعیت جهان هستند که شدیدترین اثرات منفی تغییرات آب و هوایی را قبل از دیگران تجربه می کنند. به دلیل استفاده زیاد از بتن، آهن و فلز در مناطق شهری، گرمای زیادی در این مناطق جذب، پخش و منعکس می شود. علاوه بر این، مشکلات عمده ای مانند کمبود آب و افزایش آلودگی هوا، زندگی در مناطق بزرگ شهری را غیرقابل تحمل کرده است.

البته برخی از مقامات اصلی شهر در حال انجام اقداماتی برای جلوگیری از انتشار دی اکسید کربن هستند. مقامات 25 کلان شهر اکنون متعهد شده اند که انتشار دی اکسید کربن از شهرهای خود را تا سال 2050 به صفر برسانند. از جمله این شهرها می توان به ریودوژانیرو، نیویورک، پاریس، اسلو، مکزیکو سیتی، ملبورن، لندن، میلان، کاپیتان، کاراکاس، کپنهاگ و ونکوور اشاره کرد.

در صورت تحقق چنین هدف بلندپروازانه محقق و توقف کامل تولید دی اکسید کربن در مناطق شهری، میزان گرمایش زمین تا سال 2050 به 1.5 درجه محدود خواهد شد. برای رسیدن به این هدف، مسئولان سایر کلان شهرهای جهان نیز باید اقدامات لازم را انجام دهند. اما ممکن است از خود بپرسید برای رسیدن به چنین هدف بزرگی در مترو چه تدابیری وجود دارد؟

بزرگترین مشکل در کلان شهرها تولید گسترده دی اکسید کربن توسط وسایل نقلیه است. اکنون مقامات چندین شهر در تلاش هستند تا از طریق این دستگاه ها تولید دی اکسید کربن و سایر آلاینده ها را کاهش دهند. یکی از موثرترین اقدامات در این زمینه ایجاد و گسترش مناطقی است که فقط وسایل نقلیه ای حق تردد دارند که دی اکسید کربن بسیار کمی تولید می کنند (این مناطق به مناطق بسیار کم انتشار یا ULEZ معروف هستند). این مناطق در بسیاری از شهرهای اروپایی توسعه یافته و گسترش یافته است. برای مثال لندن یکی از شهرهای دارای ULEZ است. این منطقه در ابتدا فقط یک مرکز شهر بود. اما با گذشت زمان، اندازه آن 18 برابر شده است و اکنون بزرگترین ULEZ در اروپا است.

مناطق بسیار کم انتشار

هدف از ایجاد چنین مناطقی تشویق مردم به استفاده از وسایل نقلیه نسبتاً تمیزی است که دی اکسید کربن بسیار کمی تولید می کنند. اما روند تولید این خودروها همچنان دی اکسید کربن تولید می کند.

برای مبارزه با انتشار کربن، مقامات شهری از مردم می خواهند که استفاده از اتومبیل را متوقف کنند و به دوچرخه روی آورند. به عنوان مثال، پاریس در حال حاضر در حال ساخت یک خط دوچرخه به طول 650 کیلومتر است و شهردار پاریس آن هیدالگو اعلام کرده است که قصد دارد از طرح جدید دوچرخه سواری تا سال 2026 استفاده کند. بوگوتا، پایتخت کلمبیا، یک مسیر دوچرخه سواری به طول 120 کیلومتر نیز دارد.

دوچرخه سواران در پاریس
در شهرهایی مانند پاریس، دوچرخه سواری در طول اپیدمی کرونا در حال افزایش است و تعداد زیادی مراکز کرایه دوچرخه در شهر راه اندازی شده است.

محققان هشدار می دهند که تشویق مردم به دوچرخه سواری راه خوبی برای متوقف کردن کامل انتشار دی اکسید کربن در مناطق شهری نیست و مدت زمان زیادی طول می کشد تا ساکنان شهرها را به استفاده از دوچرخه و دوری از اتومبیل ترغیب کنیم. اما مقامات سازمان ملل می گویند سیاست گذاران می توانند دوچرخه سواران را تشویق کنند تا از رویکردهای رفتاری کوتاه مدت استفاده کنند. مسئولان شهری می توانند با راه اندازی و افزایش تعداد ایستگاه های کرایه دوچرخه، دوچرخه سواری را برای مردم در خیابان های شهر آسان کنند. وسایل لازم را برای دوچرخه سواری آسان به راحتی در اختیار مردم قرار دهند.

مصرف انرژی بالا برای ساخت و ساز ساختمان، نگهداری و سرمایش و گرمایش یکی دیگر از منابع اصلی تولید مونوکسید کربن در مناطق شهری است. در سال 2015، ساختمان ها 38 درصد از کل انتشار دی اکسید کربن جهان را منتشر کردند و بخش عمده ای از دی اکسید کربن منتشر شده از ساختمان ها از تکمیل آن حاصل می شود.

انرژی زیادی برای گرم کردن، خنک کردن و تامین انرژی دیگر به ساختمان نیاز دارد. با این حال، برخی از شرکت ها در بخش ساخت و ساز ساختمان نیز استفاده از منابع انرژی تجدید پذیر را برای گرمایش و سرمایش فضا در طراحی های خود در نظر گرفته اند. اما هنوز هم بسیاری از ساختمان ها از سوخت های فسیلی برای تامین انرژی مورد نیاز خود استفاده می کنند و وابستگی آنها به سوخت های فسیلی باید تا حد امکان به حداقل برسد تا انتشار دی اکسید کربن از ساختمان ها متوقف شود.

تلاش هایی برای استفاده از منابع انرژی طبیعی برای سرمایش و گرمایش در ساختمان اداری Energon در اولم، جنوب آلمان انجام شده است. سیستم سرمایشی و گرمایشی این ساختمان دارای مجاری زیرزمینی فراوانی است که هوای ورودی به ساختمان را جذب کرده و در زمستان خنک و در تابستان خنک می کند. در این کانال های زیرزمینی میله هایی تا عمق 100 متری در زمین قرار می گیرند تا با بهره گیری از دمای طبیعی زمین، هوا را گرم یا خنک کنند. با توجه به استفاده از چنین سیستم‌های نوآورانه‌ای، مصرف انرژی ساختمان اداری انرژی در مقایسه با انرژی مصرفی در ساختمان‌های سنتی برای سرمایش و گرمایش 75 درصد کاهش یافته است.

مقامات سنگاپور اغلب از پروژه های توسعه پایدار استقبال می کنند و این شهر یکی از شهرهای پیشرو در منطقه است. متاسفانه کولر و کولر گازی در این شهر بسیار مورد استفاده قرار می گیرد و 99 درصد ساختمان ها به این سیستم ها مجهز هستند. برای تشویق مردم به استفاده از سیستم های تهویه مطبوع ارزان قیمت در ساختمان های خود، مقامات ساخت و ساز شهری ساختمان های دارای علامت سبز را طبقه بندی می کنند.

جالب است بدانید که در طول فرآیند ساخت و ساز ساختمان ها، دی اکسید کربن زیادی تولید می شود و همچنین مواد به کار رفته در ساختمان ها در تولید دی اکسید کربن نقش دارند. 11 درصد دی اکسید کربن با استفاده از انرژی تولید می شود. استفاده از بتن و فولاد برای ساخت و ساز و ساختمان. .

اگر ساخت ساختمان های بتنی و فولادی با روند فعلی ادامه یابد، تولید سالانه دی اکسید کربن تا سال 2050 به 544 میلیون تن خواهد رسید. بتن و فولاد در حال حاضر 16 درصد از کل منابع دی اکسید کربن جهان را تشکیل می دهند. افزایش استفاده و مصرف چوب برای ساخت و ساز وضعیت را تشدید می کند و تولید سالانه دی اکسید کربن را تا سال 2050 به 617 میلیون تن افزایش می دهد. زیرا اگر بخواهیم تولید الوار را افزایش دهیم، طبعاً باید درختان بیشتری قطع شود. همانطور که می دانید گیاهان بیشتر دی اکسید کربن آزاد شده در هوا را جذب می کنند و اگر تجزیه شوند، جایگزینی آنها چندین دهه طول می کشد. بنابراین تنها راه کاهش انتشار دی اکسید کربن از طریق ساختمان ها کاهش ساخت و ساز است و هیچ راه موثر دیگری برای مقابله با این مشکل وجود ندارد.

ساختمان های بتنی
بتن یکی از پرکاربردترین مصالح ساختمانی در جهان است. اما منبع اصلی دی اکسید کربن نیز می باشد

مقامات برخی از مناطق شهری از روش های طبیعی برای کاهش انتشار دی اکسید کربن تا حد امکان استفاده کرده اند. به عنوان مثال، کلمبیا، پایتخت کلمبیا، دارای 30 کریدور سبز، حدود 18 جاده و 12 آبراه، با 8300 درخت و 350000 درختچه کاشته شده است.

راهرو سبز

این راهرو سبز توانسته دمای محیط اطراف را دو درجه سانتیگراد کاهش دهد. به گفته بنز کوتزن، استادیار دانشکده طراحی دانشگاه گرینویچ، ساکنان شهرهایی با بافت های مصنوعی شهری، مانند مدلین در کلمبیا، اغلب با یک رویداد آسیب زا به نام جزایر گرمایی شهری مواجه می شوند. این پدیده زمانی رخ می دهد که مصالح سختی که برای ساخت بافت ها و ساختمان های شهری استفاده می شود گرما را جذب کرده و دمای شهرها را بالا می برد. یکی از راه های مقابله با این مشکل، جایگزینی این مقاطع با بافت های سبز و طبیعی مانند روف گاردن (ایجاد فضای سبز در پشت بام ساختمان ها) و دیوارهای سبز ساخته شده از گیاهان است.

به گفته کاتزن، استفاده از فضای سبز طبیعی می تواند بسیاری از مشکلات را حل کند و تنوع زیستی شهرها را افزایش دهد. علاوه بر این، برگ های گیاهان سبز گرما را از جو جذب می کنند و می توانند دما را کاهش دهند و همچنین توانایی جذب برخی از آلاینده های موجود در هوا را دارند.

کون هن، معمار و کارشناس برنامه ریزی شهری در شهرهای نوآور در دانشگاه فناوری و طراحی سنگاپور، معتقد است که استفاده از فضای سبز در سنگاپور باید وابستگی شهر به سیستم های تهویه مطبوع را کاهش دهد. وی تا همین اواخر رئیس هیئت توسعه مسکن بود. این هیئت برای کمک به تامین و ساخت مسکن دولتی در سنگاپور تشکیل شد

ساختمان های سنگاپور به گونه ای طراحی شده اند که استفاده از تهویه مطبوع طبیعی را به حداکثر برسانند. وی گفت: سنگاپور شهری با تراکم بالا و آب و هوای گرم و مرطوب است. طبیعتاً با افزایش جمعیت شهر، ساخت و سازها و اقلیم نیز افزایش می یابد.

برای حل چنین مشکل بزرگی باید از راه حل ها یا راه حل های اساسی و کاربردی استفاده کرد; البته اقدامات موثری در این راستا انجام شده است. به عنوان مثال، یک دیوار سبز در مقابل هتل Oshia در سنگاپور برای خنک کردن ساختمان نصب شده است. با استفاده از این روش دمای بیرون از ساختمان هتل به 28 درجه سانتیگراد می رسد. دمای سطح یک ساختمان با روکش فلزی حدود 42 درجه سانتیگراد است.

ساختمان سبز در سنگاپور
طراحان و برنامه ریزان شهری در سنگاپور با کاشت نهال در جلوی ساختمان ها سعی در مبارزه با آلودگی هوا و افزایش دما دارند.

البته مقامات کلان شهرها تنها می توانند از منابع شهرهای خود و ویژگی های آب و هوایی آنها برای کاهش انتشار دی اکسید کربن استفاده کنند. در بسیاری از شهرها، از ویژگی های آب و هوا برای مبارزه با انتشار دی اکسید کربن به خوبی استفاده شده است. به عنوان مثال، مقامات شهر کپنهاگ قصد دارند تا سال 2025 360 توربین بادی در اطراف شهر نصب کنند تا اکثر نیازهای برق شهر را برآورده کنند. فضای داخلی موزه فردا با استفاده از آب خلیج گوانابارا در نزدیکی آن خنک می شود.

مسئولان و کارشناسان شهری باید بین مزایا و سیستم های متعددی تعادل ایجاد کنند تا انتشار دی اکسید کربن را به صفر برسانند و در برخی موارد از کنترل آنها خارج می شوند.

به گفته استفان ناپف، کارمند شرکت مک کینزی، یکی از شرکت های پیشرو در زمینه ارزیابی تصمیمات مدیریت در بخش های دولتی و خصوصی، روابط بخش دولتی برای دستیابی به این هدف مورد نیاز است. و باید تقویت شود. حریم خصوصی شهری

در این زمینه می گوید:

از گذشته تا به امروز، بخش‌های دولتی و خصوصی در سطح شهری با یکدیگر درگیر نبوده‌اند؛ درک پتانسیل فناوری خودروهای خودران در وسایل نقلیه الکتریکی تقریباً غیرممکن است و آنها باید از کمک بگیرند. افراد بخش خصوصی برای کسب مهارت در این زمینه.”

به گفته Napepe، شهرهایی مانند نیویورک و پاریس برنامه‌های خاصی برای پایداری (برای رفع نیازهای آن بدون آسیب رساندن به توسعه شهری و محیط‌زیست) دارند و اگر مقامات شهری برای این منظور برنامه‌ای نداشته باشند، سرمایه‌گذاران بخش خصوصی ممکن است علاقه‌ای به آن نداشته باشند. سرمایه گذاری؛ زیرا برای سرمایه گذاری نیاز به طرح های تقریبی است.

او گفت که مسئولان شهری فقط باید روی مناطقی تمرکز کنند که نیاز به بهبود دارند و این مهم است.

در سال 2017، او تعدادی ابزار را برای بهبود پایداری شهری اختراع کرد و 12 روش نوآورانه را برای کاهش انتشار دی اکسید کربن در شهرها معرفی کرد، از جمله کاهش انتشار دی اکسید کربن از طریق شبکه های برق، بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمان ها و استفاده از وسایل نقلیه استاندارد. سیستم های حمل و نقل که تولید می کنند. از شیوه های خوب برای مدیریت و دفع زباله و دی اکسید کربن کم استفاده کنید.

او معتقد است که مسئولان شهری باید از روش هایی برای کاهش انتشار دی اکسید کربن در شهرهایی که سریع ترین رشد را دارند استفاده کنند. زیرا زمان زیادی برای کاهش شدت اثرات منفی گرمایش زمین باقی نمانده است.

[ad_2]

Makayla Massey

کاشف برنده جایزه کل معتاد زامبی. متعصب فرهنگ پاپ بی عذرخواهی. تواهولیک.

تماس با ما